ତାଲିବାନର କବଳରୁ ରକ୍ଷା ପାଇ ଫେରି ଭୟାନକ ଘଟଣା ବଖାଣିଲେ ବବଲୁ ; କହିଲେ, "ଲାଗିଲା ଯେମିତି ମୃତ୍ୟୁ ସାମ୍ନାରେ ଅଛି"
ଅନେକ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇଛି । ତାଲିବାନ ଦଖଲ ପରେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରୁ ଫେରିଥିବା ଝାଡଖଣ୍ଡର ବାସିନ୍ଦା ବବଲୁ କୁମାର ୱାନ ଇଣ୍ଡିଆ ସହିତ ଏକ ବିଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରି ତାଲିବାନ ଭୟର କାହାଣୀ କହିଥିଲେ ।
ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ : ତାଲିବାନ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଦଖଲ କରିବା ପରେ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥା ଆହୁରି ବିଗିଡିବାଲେ ଲାଗିଛି । ତାଲିବାନର ଆକ୍ରମଣ ପରେ ସାରା ଦେଶରେ ବିଶୃଙ୍ଖଳା ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ଲୋକମାନେ ଯେକୌଣସି ଉପାୟରେ ସେଠାରୁ ବାହାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ସେଠାରେ ଶହ ଶହ ଭାରତୀୟ ମଧ୍ୟ ଫସି ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ବାହାରକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ଚାଲିଛି । ଭାରତ ସରକାର ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଉପରେ ନଜର ରଖିଛନ୍ତି । ଏଥି ସହିତ ଅନେକ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇଛି । ତାଲିବାନ ଦଖଲ ପରେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରୁ ଫେରିଥିବା ଝାଡଖଣ୍ଡର ବାସିନ୍ଦା ବବଲୁ କୁମାର ୱାନ ଇଣ୍ଡିଆ ସହିତ ଏକ ବିଶେଷ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରି ତାଲିବାନ ଭୟର କାହାଣୀ କହିଥିଲେ ।
ସେଠାକାର ପରିସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ କହିବା ବେଳେ ବବୁଲୁଙ୍କ ସ୍ୱର ଯେପରି କହରି ଉଠୁଥିଲା ସେଥିରୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ବସିଥିବା ଭୟ ଏବଂ ଆଶଙ୍କା କଳ୍ପନା କରିବା କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ । ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ଅବସ୍ଥା ବିଗିଡିବା ଦେଖି ବବୁଲୁ 16 ଅଗଷ୍ଟ ପାଇଁ ଟିକେଟ ନେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଏହି ଯାତ୍ରା ସ୍ଥିର କରିପାରିନଥିଲେ । କାରଖାନାରୁ କାବୁଲ ବିମାନବନ୍ଦରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ବବଲୁ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ସାଥୀଙ୍କ ସହ ବାହାରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ହେବା ଦେଖି କାରଖାନାର ଫାର୍ମ ହାଉସରେ ଲୁଚି ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିଲା । ବବଲୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ ତାଲିବାନ କାରଖାନାର ଫାର୍ମ ହାଉସକୁ ମଧ୍ୟ କାବୁ କରିଛି । କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତାଲିବାନ ଯୁଦ୍ଧବିମାନକୁ ଏଡାଇ ହୋଟେଲରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଭାରତୀୟ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ । ଏଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଭାରତ ଫେରାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଚାଲିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଲିବାନ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ସେମାନେ ବବଲୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀଙ୍କଠାରୁ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାସପୋର୍ଟ, ଚାକିରି କାର୍ଡ ନେଇ ସେଠାରେ ତାଲା ପକାଇ ଦେଇଥିଲେ । ଏପରି 5ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା । ଦିନରାତି କେବଳ ଗୁଳିଗୋଳା ଜାରି ରହିଥିଲା । ତାଲିବାନମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସାଥୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜଳ ବିନା ଏହି ଲୋକମାନେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ କେବଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ ।
ବବଲୁ କହିଛନ୍ତି ଯେ କିଛି ସମୟ ଏମିତି ଲାଗିଲା ଯେପରି ଆଉ ଆମେ ଫେରି ପାରିବୁ ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ଆଶା ହଜି ଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଉଦ୍ୟମ ଉପରେ ଭରସା କରିଥିଲୁ । ଯେଉଁ ହୋଟେଲରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦ ରଖାଯାଇଥିଲା, ସେ କାବୁଲ ବିମାନବନ୍ଦରରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଥର ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । କ୍ରମାଗତ ଗୁଳି ବିନିମୟ ଏବଂ ଆକାଶ ଗୁଳି ବିନିମୟରେ ବିମାନ ବନ୍ଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲୁ, କିନ୍ତୁ ସଫଳ ହୋଇପାରି ନଥିଲୁ । ହୋଟେଲରୁ ବିମାନବନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୂରତା ମାତ୍ର 10 ମିନିଟ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ 28 ରୁ 30 ଘଣ୍ଟା ସମୟ ଲାଗିଥିଲା । ଅନେକ ଘଣ୍ଟା ଧରି ବସ୍ ସିଟ୍ ତଳେ ବସି ରହିଥିଲୁ । ଖାଇବା କିମ୍ବା ପିଇବା ପାଇଁ କିଛି ନଥିଲା । କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବିମାନବନ୍ଦର ଭିତରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲୁ ।
କାବୁଲ ବିମାନବନ୍ଦରର ପରିସ୍ଥିତି ଯାହା ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିଥିଲେ ତାହା ଭାରି ହୃଦୟବିଦାରକ ଥିଲା । ସେ କହିଛନ୍ତି, ବିମାନ ବନ୍ଦର ବାହାରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ । ଲୋକମାନେ ବିମାନବନ୍ଦର କାନ୍ଥ ପାର କରି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ମହିଳାମାନେ ବିମାନବନ୍ଦରର ସୀମା କାନ୍ଥରେ ଥିବା କଣ୍ଟା ଜାଲ ଉପରେ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଫୋପାଡି ଦେଉଥିଲେ ଯେପରିକି କେହି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଆଫଗାନିସ୍ତାନରୁ ବାହାର କରି ପାରିବେ । ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବିମାନବନ୍ଦରରେ ପ୍ରବେଶ କଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି ଯେ ମୋତେ ବୋଧହୁଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉଦ୍ଧାର କରାଯିବ ।
ସେ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି, ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ଅବସ୍ଥା ଆହୁରି ଖରାପ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ଜୀବିକା ଅନ୍ୱେଷଣରେ ସେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେଠାରେ ସ୍ଥିତି ଦେଖି ମୋତେ ଲାଗୁଛି ଯେ ମୁଁ ସେଠାକୁ କେବେବି ଯିବି ନାହିଁ ।
Click it and Unblock the Notifications
Sign in with Google